We zijn ons allemaal terdege bewust van de mensonterende behandeling en het doden van dieren in slachthuizen en intensieve veehouderijen. Maar er is nog een veel minder besproken, maar even reëel gevaar voor dieren: het telen van eetbare gewassen.
Een veganistisch dieet doodt ook dieren
Voelende dieren worden gedood als bijeffect van het telen en oogsten van planten. Het is een landbouwrealiteit die we al lang kennen, maar die vaak wordt genegeerd.
Dieren verliezen hun leefgebied door enorme monoculturen
Vogels en vlinders worden vergiftigd door chemicaliën
Konijnen en muizen worden overreden door tractoren en andere landbouwmachines
In een onderzoek uit 1992 (1) van Tew en Macdonald kregen 33 bosmuizen tijdens het oogstseizoen een halsband om hen te volgen. Ze ontdekten dat 17 door roofdieren werden gedood en slechts één door een oogstmachine. Dat lijkt niet veel. Maar stel je voor hoeveel muizen er over de hele wereld bij boerderijen leven. Als het er 3,3 miljoen zijn, dan sterven er elk seizoen honderdduizend muizen. En muizen zijn niet zomaar proefdieren. Hoewel ze aanzienlijk kleiner zijn dan honden, zijn ze minstens zo goed in het oplossen van problemen. Het zijn ook zeer sociale dieren. Ze gedijen in families. Zelfs in gevangenschap vergaat het ze beter in paren. Een eenzame muis kan somber worden en zijn gezondheid lijdt daaronder.
Steven Davis, hoogleraar dierwetenschappen aan Oregon State University, zei dat niemands handen vrij zijn van het bloed van dieren. Hij schat dat er elk jaar miljoenen worden gedood om land voor te bereiden voor gewassen als maïs, soja, tarwe en gerst, de basis van een veganistisch dieet (2). Het lijden dat nodig is om ogenschijnlijk “humaan” voedsel op ons bord te krijgen is onmiskenbaar en in wezen niet zo anders dan de pijn van dieren die voor vlees worden gehouden.
Men zou kunnen stellen dat mensen zich hier niet van bewust waren en dat het dus onopzettelijk doden was. Maar nu we met zekerheid weten dat er dieren worden gedood om groenten te produceren, is het dan nog steeds moreel beter om groenten te eten?
Verantwoorde veganisten moeten planten vervangen door insecten
Veganisten moeten natuurlijk iets eten. We leven nog niet in een wereld waarin de optie zonder lijden op het menu staat. Alleen plantaardig eten was in het verleden misschien het beste alternatief, maar nu insecten deel van de vergelijking zijn, is dat veranderd.
Insecten hebben niet het vermogen om te lijden en ze zijn vanuit voedingsoogpunt een geweldige aanvulling op een veganistisch dieet. Insecten voeden zich bovendien met wat we voedselverspilling noemen, iets wat anders in de prullenbak zou belanden. Er is geen extra landbouwgrond nodig voor hun kweek en daarom is er geen onopzettelijk doden mee gemoeid.
De keuze is niet langer die tussen het opzettelijke of onopzettelijke doden van voelende wezens. In plaats daarvan is het nu een keuze tussen het doden van dieren die niet lijden (insecten) en het doden van dieren die zeer duidelijk wel lijden (knaagdieren, vogels enzovoort) wanneer planten worden geteeld.
Krekelmeel versus tofu

Wanneer iemand besluit veganist te worden, stapt die in feite volledig uit de dierlijke voedingsindustrie. Dat verlaagt de vraag naar vlees en geeft het hele systeem minder macht. Dat is zeker een goede eerste stap. Maar als die persoon insecten als basisvoedsel in het dieet opneemt, wordt de invloed veel groter. Zo worden boeren gestimuleerd hun middelen anders te gebruiken, voor het kweken van wezens die geen pijn lijden of voelen. En er komt ook minder druk op de monocultuurlandbouw die het meeste onopzettelijke doden veroorzaakt. Zo begint een geleidelijke wereldwijde verandering in de voedselproductie. Tofu maakt geen schijn van kans tegen krekelmeel, niet voor een verantwoorde veganist.
Het is tijd om het ongemakkelijke feit onder ogen te zien dat het opnemen van insecten in het dagelijkse dieet (ja, dieren doden) een essentiële stap is richting het ultieme veganistische doel: het totale lijden verminderen van dieren waarvan we weten dat ze pijn voelen.
Je kunt beginnen met onze repen op basis van insecten
Bronnen:
1) T.E. Tew. and D.W. Macdonald, 'The effects of harvest on arable wood mice Apodemus sylvaticus', Biological conversation, 1993, http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/000632079390060E
2) Steven L. Davis, 'The Least Harm Principle May Require that Humans Consume a Diet Containing Large Herbivores, Not a Vegan Diet', Journal of Agricultural and Environmental Ethics, 2003, https://link.springer.com/article/10.1023/A:1025638030686



